Wygląda na to, że pierwsza z ogromnych stron pozwalających na hosting plików została “zestrzelona”. Amerykańska agencja prasowa Associated Press przekazała informację, że Megaupload.com zostało zamknięte... A razem z nim – już całkiem dosłownie – jego szef i kilku pracowników.



Megaupload chwalił się niedawno, że ma 150 milionów zarejestrowanych użytkowników, ponad 50 milionów odwiedzin dziennie, a także zżera 4% całkowitego światowego transferu internetowego. Teraz może pochwalić się za to faktem, że jest pierwszą tak wielką stroną hostingową, która została zamknięta przez rząd amerykański. I nie potrzeba było do tego ustaw pokroju SOPA, czy PIPA!
Przy okazji aresztowano także szefa Megauploadu, czyli Kima “Dotcom” Schmitza, a także kilku pracowników i “grubych ryb” stojących za tym, jak to określają oficjalne dokumenty, “przestępczym procederem”. Megaupload, udostępniając kradzione materiały, miał przynosić podobno ponad 150 milionów dolarów zysku swoim twórcom jednocześnie przynosząc ponad 500 milionów dolarów strat właścicielom spiraconych treści.
W oficjalnym oświadczeniu Megauploadu na temat ich "przestępczej działalności" wystosowanym jeszcze przed tym, kiedy zdjęto go z internetu można przeczytać za to następujące stwierdzenie:
Oficjalne oświadczenie amerykańskiego departamentu sprawiedliwości znajduje się tutaj.
Jak podsumował sprawę serwis GeekoSystem:

UPDATE:
Wasze "modlitwy", którymi dzielicie się w komentarzach zostały wysłuchane - kilka minut po zamknięciu Megaupload do akcji ruszyło Anonymous i typowym dla nich "GlaDDoS", czy też atakami DDoS jeżeli kto woli, potraktowali strony departamentu sprawiedliwości, FBI, RIAA, MPAA i Universal Music. Informacje na temat ich dalszych działań możecie znaleźć na Twitterze grupy.
Co więcej: jak donoszą różne źródła, w tym strona ProPublica.org, poparcie dla ustaw SOPA i PIPA w kongresie i senacie spadło drastycznie w ciągu zaledwie jednego dnia. Z 80 popierających zostało 65 osób, a z 31 przeciwnych "zrobiło się" 101. Wygląda na to, że los SOPA i PIPA został przesądzony.

FileSonic trzęsie portkami

Fileserve panikuje

Rapidshare jest pewny swego


Po aresztowaniu kierownictwa MegaUpload i zamknięciu serwisu, inne firmy o podobnym profilu działalności są wyraźnie zaniepokojone. Filesonic przestraszył się nie na żarty i… postanowił uciekać z kraju.
W nocy naszego czasu FileSonic ogłosił zmianę profilu działalności — wyłączono możliwość udostępniania plików innym użytkownikom, oraz zakończono program partnerski, który pozwalał zarabiać osobom umieszczającym w serwisie popularne pliki (a łatwo domyślić się jakie pliki cieszyły się największą liczbą pobrań). W efekcie FileSonic przeobraził się w kiepskiego Dropboksa, i to bez pomocy amerykańskich władz czy organizacji antypirackich. Z powodzeniem można uznać, że pokazowe aresztowania szefów MegaUpload są skuteczniejsze w walce z piractwem, niż wszystkie prawa i ustawy. Zapewne zarządy pozostałych serwisów z możliwością udostępniania plików obgryzają właśnie paznokcie i zastanawiają się co ze sobą zrobić.
Według TheRegister firmy prowadzące podobne serwisy — Rapidshare i MediaFire — nie widzą potrzeby zmian. Oni czują się bezpieczni, ale już Fileserve nie jest tak pewny siebie i dziś również wyłaczył program lojalnościowy, który pozwalał udostępniającym zarabiać na dawaniu linków do swoich plików „przyjaciołom i rodzinie”. Ponadto Fileserve zablokował płatne konta użytkownikom, którzy udostępniali pirackie pliki. Jeśli serwisy, które zablokowały programy lojalnościowe i pozamykały konta, będą próbowały wrócić na rynek, mogą mieć spore problemy z odzyskaniem zaufania.
Tymczasem zarząd MegaUpload walczy o swoje, choć proces pewnie zajmie dobrych kilka lat. W Nowej Zelandii Dotcom stara się o zwolnienie za kaucją, na razie bezskutecznie.

Użytkownicy MegaUpload mogą stracić pliki


Associated Press poinformował, że dane przechowywane na serwerach MegaUpload mogą być skasowane. Amerykańska prokuratora odcięła dostęp do serwerów usługi i jeszcze w tym tygodniu wszystkie dane przechowywane na niektórych mogą zostać skasowane.
Przewiduje się, że dane użytkowników MegaUpload mogą zostać skasowane już w czwartek. MegaUpload korzystał z usług zewnętrznych firm, od których wynajmował przestrzeń dyskową do przechowywania plików użytkowników. Niestety aresztowaniu zarządu i zamknięciu serwisu towarzyszyło zamrożenie kont MegaUpload, więc nieopłaceni podwykonawcy nie mają żadnego powodu, aby dalej opiekować się danymi. Amerykańskie firmy wynajmowane przez MegaUpload, Carpathia Hosting i Cogent Communications Group, nie skomentowały sytuacji, ale prawdopodobnie prokuratura będzie próbowała nawiązać z nimi współpracę w kwestii zabezpieczenia przyszłości danych. Na pozostawieniu plików zależy nie tylko ponad 50 milionom użytkowników usługi, których dane znajdują się na dyskach akurat tych dwóch firm, ale również prawnikom. Pliki mogą być materiałem dowodowym, który może oczyścić z zarzutów zarząd MegaUpload.
Sytuacja osób, które powierzyły MegaUploadowi swoje prywatne zdjęcia lub firmowe dokumenty, nie budzi zazdrości. Jednocześnie nasuwa się pytanie, czy w takim przypadku możemy ufać firmom oferującym przechowywanie danych w chmurze? Owszem, serwerownie rozsiane na wielu kontynentach dają nam gwarancję, że nawet jeśli Ameryka zatonie, nasze zdjęcia z wakacji wciąż będzie można pobrać z serwera w Azji. Ale jak pokazuje praktyka, ten plan nie bierze pod uwagę ryzyka, jakie niesie za sobą największy możliwy kataklizm — kasujące wszystko, co spotka na swojej drodze, prawo antypirackie. Materiały nielegalne powinny oczywiście być usuwane, ale gdyby ktoś skasował mi zdjęcia mojego psa, za przechowywanie których zapłaciłam, wierząc, że nigdy nie zaginą, byłabym bardzo, bardzo… niepocieszona.
Osobną kwestią jest skala zjawiska, jakim jest piractwo w Internecie. Stosowane obecnie licencje po prostu nie sprawdzają się w dzisiejszym świecie. Obecnie na świecie ściga się nastolatków, którzy pobrali kilka piosenek albo film, a przecież jest sporo sposobów żeby zarobić na materiale udostępnionym za darmo w Internecie. Najbardziej oczywistym są choćby reklamy i umieszczanie produktów w scenach (co zresztą ma miejsce już teraz i często ma fantastyczne efekty — wystarczy przypomnieć sobie buty Umy Thurman w „Kill Bill” albo Nokię 8110 w „Matriksie”). W ten sposób materiały dotrą do nawet większego grona odbiorców, a jeśli dystrybutor będzie miał kontrolę nad pobieraniem (co nie jest przecież niewykonalne), może dość precyzyjnie rozliczać się z potencjalnymi reklamodawcami i inwestorami. Dodatkowo można pójść śladem wydawców gier i zaplanować edycje kolekcjonerskie. Możliwości na pewno jest więcej, trzeba tylko wyjść poza szablon, w którym każdy pobierający filmy z Sieci jest piratem. No i jeszcze trzeba przestać być chciwym.
Swoją drogą, wieść gminna niesie, że MegaUpload wcale nie został zamknięty w ramach walki z piractwem. Kim Dotcom podobno przygotowywał grunt pod usługę innego typu — platformę umożliwiającą muzykom udostępnianie i sprzedaż swoich utworów z pominięciem wydawców, organizacji kontrolujących rynek w różnych krajach (RIAA, MPAA, ZAiKS i podobne). Oczywiście koncerny płytowe nie miały ochoty pozwolić na coś takiego, więc ruszyła ofensywa na MegaUpload. Szkoda, bo artyści niezwiązani z wytwórniami płytowymi dzięki takiej platformie otrzymywaliby do 90% przychodów ze sprzedaży piosenek i nie musieliby się tym z żadną organizacją dzielić. Zyski przyniesione przez dzieła miałyby być proporcjonalne do ich popularności, nawet jeśli ich utwory byłyby dostępne za darmo. Podobno w planach była również platforma umożliwiająca sprzedaż filmów z pominięciem dystrybutorów i podobnym systemem finansowania twórców. Wielcy biznesu nie lubią nowego, więc całkiem możliwe, że to właśnie dlatego Dotcom i jego współpracownicy są teraz za kratkami, a artyści nadal głodują.